ดิดิเยร์ ดร็อกบา ผู้แทนทีมชาติในฐานที่มั่นของกบฏ ช่วยหยุดสงครามกลางเมืองไอวอริโคสต์ | Rebel United ตอนที่ 12

ดิดิเยร์ ดร็อกบา แทนทีมชาติในฐานที่มั่นของกบฏ

ในฟุตบอลโลก 2006 ที่ประเทศเยอรมนี ทีมชาติไอวอริโคสต์ที่ถูกคาดหมายสูงถูกคัดออกตั้งแต่รอบแบ่งกลุ่ม ในกลุ่มมรณะซึ่งประกอบด้วยอาร์เจนตินา เนเธอร์แลนด์ และเซอร์เบียกับมอนเตเนกรอ ต่อมาในปีเดียวกัน พวกเขาผ่านเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติทวีปแอฟริกา แต่แพ้ต่ออียิปต์ในการดวลจุดโทษ อย่างไรก็ตาม ด้วยฟอร์มกับเชลซี ดร็อกบาได้รับรางวัลบัลลงดอร์ทองคำในฐานะนักฟุตบอลแห่งปีของทวีปแอฟริกา ประจำปี 2006 เมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2007 และเพียงสามวันให้หลัง รัฐบาลกับกบฏเห็นชอบข้อตกลงหยุดยิงใหม่

ช่วงปลายเดือนมีนาคม ประธานลอเรนต์ กบาโก เชิญดร็อกบาไปที่พระราชวัง กองหน้าซึ่งเป็นสมาชิกเผ่าบเต เช่นเดียวกับกบาโก ภูมิใจที่แสดงรางวัลและบอกกับประธานาธิบดีว่าอยากมอบรางวัลนี้ให้ในฐานที่มั่นของกบฏที่บูอาเก: "ลูกฟุตบอลลูกนี้เป็นของประเทศทั้งหมด" ต่อมาในวันถัดไป ดร็อกบาเดินทางถึงบูอาเกและพบผู้นำกบฏกิลลอม ซูโร พร้อมด้วยถ้วยรางวัลและคำมั่นสัญญาที่จะจัดการแข่งขันนานาชาติที่นั่น

ในเดือนมิถุนายน 2007 ไอวอริโคสต์ลงสนามที่บูอาเกและชนะมาดากัสการ์ 5-0 ในการแข่งขันคัดเลือกฟุตบอลชิงแอฟริกาเนชั่นส์คัพ ไม่กี่เดือนต่อมา กบาโกตามรอยนำของดร็อกบา ในเดือนสิงหาคม ประธานกบาโกไปบูอาเกไม่ใช่เพื่อการแข่งขัน แต่เพื่อเผาอาวุธในสนามเดียวกันพร้อมกับซูโร ก่อนประกาศอย่างเป็นทางการว่าสงครามกลางเมืองยุติลง

"ฉันเป็นคนละคนบนสนาม": สองด้านของดิดิเยร์ ดร็อกบา

ดิดิเยร์ ดร็อกบา เกิดที่อาบีจานน์ ไอวอริโคสต์ ในปี 1978 เมื่ออายุเพียงห้าขวบ เขาย้ายไปฝรั่งเศสเพื่ออาศัยอยู่กับลุงมิเกล โกบา ซึ่งเป็นนักฟุตบอลอาชีพในระดับดิวิชั่นสอง ขณะที่โกบาเปลี่ยนสโมสร ดร็อกบาได้ฝึกฝนกับทีมเยาวชน การกลับไปยังไอวอริโคสต์ในช่วงอายุแปดขวบถูกตามด้วยการย้ายถาวรกลับไปฝรั่งเศสเมื่ออายุสิบเอ็ดปี

เขาเป็นนักเตะที่เติบโตช้าอย่างแท้จริง: เขาเปิดตัวอาชีพอาชีพกับ เอฟซี เลอมองส์ ในลีกลีกรองสองตอนอายุ 21 ปี และสองปีต่อมาได้ก้าวขึ้นสู่ลีกสูงสุดกับ เอเอ เกียงงง หลังจากฤดูกาลเดียวกับ โอลิมปิก มาร์กเซย เขาย้ายมาที่ เชลซี เอฟซี ในปี 2004 ตอนอายุ 26 ปี — สโมสที่เขาจะเรียกว่าบ้านของเขาอย่างแท้จริง แนวรุกที่สง่างามแต่ทรงพลังผนวกความสามารถคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกถึงสี่สมัย และที่น่าจดจำที่สุดคือ แชมเปียนส์ลีกในปี 2012 ในรอบชิงชนะเลิศกับ บาเยิร์น มิวนิค เชลซีถูกย้อมด้วยความเหนือชั้นจนดร็อกบาโหม่งตีเสมอในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ ก่อนที่จะเปลี่ยนจุดโทษในช่วงดวลจุดโทษ

ภายใต้การนำของ โจเซ่ มูรินโญ่ เชลซีถูกมองว่าเป็นวายร้ายบนเวทีโลก และไม่มีใครสวมบทบาทได้เท่ากับดร็อกบา "หากฉันต้องเลือกผู้เล่นหนึ่งคนที่จะออกศึกไปด้วย ฉันจะเลือกดิดิเยร์" มูรินโญ่เคยกล่าว เขาถูกไล่ออกถึงเจ็ดครั้ง โดยเหตุการณ์ที่เด่นที่สุดคือในรอบชิงชนะเลิศยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก 2008 กับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด หลังจากที่ถูกศอกใส่ เนมานยา วิดิช ในรอบรองชนะเลิศ 2009 เขาถูกแบนสามนัด และ โอเวร์เบ ต้องการการคุ้มครองจากตำรวจหลังได้รับคำขู่ถึงชีวิต

"บนสนาม ผมเป็นคนละคน และบางครั้งผมก็จำตัวเองไม่ได้" ดร็อกบาให้สัมภาษณ์สะท้อนถึงมิติที่แตกต่างของเขา ขณะที่เขาผูกสัมพันธ์กับบทบาทนักรบบนสนาม แต่เป็นผู้สันติสุขนอกสนาม

ดิดิเยร์ ดร็อกบา: บทส่วนรวมแห่งการทำงานเพื่อสันติภาพและเส้นทางอาชีพ

คณะหยุดยิงไอวอริโคสต์ในปี 2007 ยังคงมีผลจนถึงการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2010 ที่อัลลาซาน อูอัตตารา ชนะการเลือกตั้ง กบาโกถูกจับกุมและอูอัตตารา ซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่จนถึงปัจจุบัน ได้รับการสาบานตนเป็นประธานาธิบดี ไม่กี่เดือนต่อมา มีคณะกรรมการความจริงและการปรองดอง 11 คน รวมถึงดร็อกบา ถูกแต่งตั้งขึ้นเพื่อสอบสวนความรุนแรงหลังการเลือกตั้งและส่งเสริมสันติภาพ

ในส่วนของการทำงานการกุศล ดร็อกบาใช้มูลนิธิของตนเพื่อระดมทุนและขยายงานสวัสดิการด้านสันติภาพต่อไป

ดร็อกบาผนวกอาชีพค้าแข้งของตนในประเทศจีน ตุรกี และสหรัฐอเมริกาก่อนประกาศแขวนสติ๊กในปี 2018 และจนถึงปัจจุบันเป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลของไอวอริโคสต์

เมื่อถูกถามว่าทำไมไม่เข้าสู่การเมือง เขาตอบว่า "วันนี้ทุกคนฟังฉันเมื่อฉันพูด" และ "ทันทีที่ฉันเลือกพรรคใด พรรคหนึ่งอย่างน้อยครึ่งหนึ่งจะยังฟังอยู่" ความจริงที่ว่าเขาไม่เคยเป็นนักการเมืองทำให้ดร็อกบายังคงมีคุณค่าต่อไอวอริโคสต์ อย่างที่เจฟฟรีย์ ซารี ดิอี อดีตเพื่อนร่วมทีมชาติกล่าวไว้ว่า "ดิดิเยร์ ดร็อกบา คือบุคคลสำคัญกว่าสิ่งใดสำหรับประเทศของเรา"

Didier Drogba: บันทึกเส้นทางอาชีพฟุตบอลอาชีพ