จาเวียร์ ซานเย็ตติ: ผมช่วยอินเตอร์ทั้งในสนามและด้านการตลาดกับโครงการสังคม พร้อมย้ำว่าพรสวรรค์อย่างเดียวไม่พอ

รูปร่างยังฟิตเหมือนสมัยลงสนาม

ทุกคนถามถึงความลับว่าทำไมผมถึงยังดูเหมือนเดิมเหมือนตอนที่เล่นมา 30 ปีที่แล้ว ผมใช้ชีวิตวันต่อวันอย่างจริงจัง ทุกอย่างที่ทำทำด้วยความหลงใหล ผมฝึกซ้อมเสมอ ทุกวันหากทำได้ สิ่งที่ผมคิดถึงฟุตบอลมากที่สุดก็คือการฝึกซ้อมและการได้อยู่กับเพื่อนร่วมทีม ผมฝึกเพื่อให้ร่างกายและจิตใจพร้อม ผมเล่นแพเดลเพื่อความสนุก แต่ถือเป็นการฝึกซ้อมเช่นกัน ทุกอย่างที่ทำอยู่บนพื้นฐานชีวิตที่มีสุขภาพดี และผมพยายามทำเต็มที่ในทุกสิ่งที่ทำ

เมื่อเราไปพักผ่อน ผมมักล้อกับภรรยา บอกเธอว่า 'ไปที่ไหนก็ได้ คุณเลือกเลย' ตราบใดที่มีฟิตเนส

อาการบาดเจ็บปลายอาชีพ

ผมคว้าแชมป์ยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ ลีกตอนอายุ 37 ปี ซึ่งเป็นโอกาสสุดท้ายของผม ผมยังเล่นต่อไปเพราะรู้สึกดี ตอนอายุใกล้ 39 ปี นี่เป็นอาการบาดเจ็บร้ายแรงที่สุดในอาชีพของผม นั่นคือการฉีกเส้นเอ็นร้อยหวาย ทุกคนคิดว่าโอเค แล้วเขาจะหยุดเล่นเพราะอายุ 39 ปีจะฟื้นตัวได้อย่างไร ผมไม่อยากจบอาชีพแบบนั้น ผมยังอยากลงสนามอย่างน้อยอีกนัดให้แฟนๆ ที่สนามซาน ซิโร และผมฟื้นตัวในเวลาคล้ายห้าเดือนครึ่งก่อนกลับลงสนาม

อาการบาดเจ็บที่โดยทั่วไปต้องใช้เวลาฟื้นตัวอย่างน้อยแปดเดือน ผมลงสนามในนาทีที่ 10 ของแมตช์ และรู้สึกดี แมตช์นั้นจบลง ขณะที่ผมอาบน้ำเป็นครั้งแรกที่ผมบอกว่านี่คือฤดูกาลสุดท้ายของผม ผมยังสามารถเล่นต่อได้เพราะอายุจะครบ 40 ปี และผมรู้สึกดีพอจะเล่นต่อได้ แต่ผมบอกตัวเองเสมอว่าควรหยุดเมื่อยังรู้สึกดี

ก้าวสู่บทบาทผู้บริหาร

เมื่อหยุดเล่น อินเตอร์บอกกับผมว่าอยากให้ผมเป็นรองประธาน เพราะถือว่าบทบาทนี้มีความสำคัญ ผมดีใจมากเพราะความผูกพันกับสโมสรยังดำเนินต่อไป แต่ในเวลาเดียวกันผมคิดว่า 'รองประธานอินเตอร์มีความรับผิดชอบมาก ผมต้องเตรียมตัว'

ตลอด 25 ปี ผมจากการฝึกซ้อมบนสนามกับเพื่อนร่วมทีมมาเป็นคนที่นั่งประชุมกับผู้จัดการหลายคนที่คุยภาษาอังกฤษเรื่องการเงินและการตลาด ผมเริ่มเรียนและยังคงเรียนที่มหาวิทยาลัย Bocconi เพราะมีอาจารย์ออกแบบโปรแกรมที่ช่วยผมมาก นี่คือคำแนะนำสำหรับเยาวชน: อย่ารอจนถึงปลายสุด

กีฬา การตลาด และงานสังคม

วิสัยทัศน์ของคุณในฐานะนักฟุตบอลต่างจากในฐานะผู้บริหารมาก เมื่อผมอยู่กับเพื่อนร่วมทีม ผมไม่เข้าใจหลายอย่างเพราะต้องเรียนรู้ ผมเชื่อว่าการศึกษาเปิดมุมมองให้ผมมากขึ้น

ผมต้องการเป็นผู้บริหารที่ไม่ใช่แค่ด้านกีฬาเท่านั้น แต่ยังมีส่วนช่วยในด้านการตลาด งานสังคม และโครงการต่างๆ เพื่อให้สโมสรเติบโต

ทุกคนอยากเป็นโค้ช แต่ไม่ใช่เรื่องง่าย แม้คุณจะเป็นนักเตะระดับท็อปก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นโค้ชที่ดีเสมอ ในตำแหน่งนี้คุณต้องเตรียมตัว และเมื่อเตรียมตัวแล้วคุณจะค้นพบทางเลือกมากมาย แล้วเลือกที่คุณรู้สึกสบายที่สุด ไม่ใช่แค่พรสวรรค์ พรสวรรค์ต้องถูกพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ต้องฝึกฝนมันทุกวัน

ดูแลจิตใจผู้เล่น

ผมเห็นว่าเรื่องจิตใจต้องใส่ใจมากยิ่งขึ้น ผู้คนเริ่มให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ แต่ในความเห็นของผมยังไม่พอ ที่อินเตอร์เรามีบุคลากรดูแลด้านนี้ เพราะเราเข้าใจว่าสำคัญมาก

ทุกคนคิดว่านักฟุตบอลเป็นเครื่องจักร ฝึกซ้อม เล่น และต้องอยู่ 100% เสมอ แต่ไม่ใช่เสมอไป หลายสิ่งในชีวิตส่วนตัวสามารถส่งผลต่อผลงาน นั่นคือจุดที่เราต้องระวังและทำงานร่วมกัน