ต็อตติเล่าจูบครั้งแรกกับโนเอมี เหมือนจุดโทษกับออสเตรเลีย พ่อตายเปลี่ยนชีวิต

จูบครั้งแรกของโนเอมีเหมือนจุดโทษกับออสเตรเลีย

“นี่คือเบอร์ของฉัน” และ “นี่คือเบอร์ของเธอ” เธอเป็นหญิงผมบลอนด์ งดงาม และทุกคนสังเกตเห็น เธออ่อนหวาน ฉลาด น่าสนใจ มันน่าอัศจรรย์ที่ได้ค้นพบว่า ทีละน้อยจากการพูดคุยกับเธอ

จูบครั้งแรกมามากกว่าที่คิด ใกล้ Piazza del Popolo ในรถ เหมือนวัยรุ่นสองคนในแสงครึ่งสลัว ฉันรู้สึกกลัวนิดๆ ตื่นเต้นจริงๆ เคยจูบคนมาบ้างในชีวิต แต่ครั้งนี้ถือว่าสำคัญมากจนไม่อาจผิดพลาด เหมือนจุดโทษกับออสเตรเลียในฟุตบอลโลก 2006 ช่วงเวลาสำคัญสำหรับอนาคต เป็นบทสรรเสริญสุข

จากนั้นความสงสัยในวัยรุ่นก็เริ่มถามตัวเอง เขาจูบเธอเลยไหม หรือรอให้เธอทำก่อน? ปิดตาหรือเปิดตา? ถ้าเธอไม่ชอบล่ะ? ใช้ลิ้นหรือไม่? ถ้ามีคนเห็นล่ะ? ปรากฏว่าเราได้จูบที่ถูกต้องในเวลาที่เหมาะสม โดยมีโรมเป็นฉากหลัง ภายในเรา และข้างหน้าของเรา

การจากไปของพ่อ

“สวัสดี?” ปลายสายที่ดูยาวเหยียดเหมือนนิรันดร์มีแต่ความเงียบ สักครู่มีลมหายใจที่ฉันไม่กล้าจะเรียกว่าแรงแต่เป็นลมหายใจที่เคารพ

พ่อเสียชีวิตแล้ว แพทย์ที่ดูแลท่านที่โรงพยาบาลสปัลลันซานีในกรุงโรม ซึ่งท่านเข้ารับการรักษากำลังบอกฉัน เขาพลิกผ่านจังหวะและความกลัวของผมด้วยน้ำเสียงมั่นคงและอ่อนโยน ผู้ชายที่ไม่เคยทำผิดพลาด และมักสื่อสารข่าวระหว่างเวลา 19.30 น. ถึง 20.00 น. ทุกคืน

ฉันไม่รู้ทำไม แต่ข่าวร้ายมักเปรียบเสมือนเสียงปืนที่ดังขึ้นก่อนจะถึงหูเรา โดยคราวนี้ห่างไปถึงราวเจ็ดชั่วโมง

พ่อ เอนโซ ผู้เป็นตำนานชาวเมือง ได้จากไปอย่างที่เขาใช้ชีวิต: ไม่พูดออกมา เขาพูดเฉพาะเมื่อจำเป็นเท่านั้น ยกเว้นด้วยสายตาของเขา

ช่วงวินาทีสุดท้ายของท่านติดอยู่กับเครื่องช่วยหายใจ ก่อนที่โควิด-19 จะพรากลมหายใจครั้งสุดท้ายของท่านไป ด้วยการทำให้ปอดทำงานล้มเหลว

นั่นคือการจากไปที่เปลี่ยนชีวิตผม ไม่ใช่ความขัดแย้ง แต่เป็นความทุกข์ทรมานอย่างบริสุทธิ์