ข่าว คอลัมน์
หน้าแรก / ข่าวฟุตบอล / ฟรานเชสโก ท็อตติ: เจนัวกับ คอโมจริงจังอยากให้ผมกลับสนาม ผมพร้อม แต่เมื่ออายุ 48 ปีก็ไม่อาจทรยศต่อโรม่า

ฟรานเชสโก ท็อตติ: เจนัวกับ คอโมจริงจังอยากให้ผมกลับสนาม ผมพร้อม แต่เมื่ออายุ 48 ปีก็ไม่อาจทรยศต่อโรม่า

แชร์ไป Facebook
แชร์ไป X

ถอดความจากหนังสือ Oltre ของอดีตกัปตันโรม่า เปิดเผยเบื้องหลังความสนใจของเจนัวและคอโม รวมถึงความพยายามกลับสู่สนาม

การกลับมาลงสนาม? มุกล้อเล่นที่กลายเป็นความจริง

อัลเบร์โต้ กิลารดิโนอายุ 42 ปี เชส ฟาเบรกัส 37 ปี ดังนั้นผมจะมีอายุหกปีและสิบเอ็ดปีมากกว่าผู้ชายที่ถูกจ้างให้บอกผมว่าต้องทำอะไร พวกเขาไม่ใช่ตำนานเมือง มันคือความจริงอันน่าเหลือเชื่อ

ทุกเย็นวันจันทร์ ผมยังคงรักษาร่างกายด้วยการเล่นฟุตบอล 8 คน บางทีอาจเป็นกีฬาของผู้ที่เกษียณอายุบ้างนิดๆ แต่ผมชอบมัน และผมก็ทำประตูได้ ผมอ้วนเล็กน้อย แต่ระดับความฟิตก็ไม่แย่ ผมทำได้ดี คุณไม่ลืมวิธีควบคุมลูกฟุตบอล วิธียิงฟรีคิก หรือการช่วยเหลือแอสซิสต์

ในการสัมภาษณ์ ผมชอบล้อเล่นกับผู้สื่อข่าว บทสนทนาที่เป็นเอกลักษณ์ของผม: “ผมพร้อมกลับมา” ความจริงคือทุกคนได้ยินมุกนั้น แล้วก็มีคนคิดไอเดียบ้าบอ

“ฟรานเชสโก้, ถ้าคุณพร้อมจริงๆ ก็กลับมาเถอะ”

ในตอนนั้น อัลเบร์โต้ กิลารดิโนมักถามผมว่าเรื่องนี้เป็นไปได้ยังไง เขาเป็นคนจากเบียลลา ดังนั้นเขาก็ไม่พูดมาก แม้ข้อความก็ไม่มากนัก

เจนัว และ คอโม

ผู้บริหารของเจนัวเป็นคนแรกที่ออกติดต่อมาผมจึงได้คุยกับพวกเขาโดยตรง พวกเขาถามคำถามง่ายๆ ว่าตกลงจะลองประสบการณ์ใหม่นี้หรือไม่ พวกเขาคือธุรกิจจริงจัง

ผมใช้เวลาตัดสินใจสักระยะ ก่อนจะตอบ ผมลงมือทำอย่างจริงจัง ฝึกซ้อมทุกคืนวันจันทร์ด้วยฟุตบอลห้าคน ต่อด้วยการยิมสามครั้งต่อสัปดาห์และสองครั้งกับนักกายภาพ ในระหว่างนี้ดูแลอาหาร ไม่กินขนมปัง ไม่กินของหวาน ไม่มีอะไรเพิ่มเติม การละทานของหวานเป็นเรื่องยากมาก

สนามมาราซซิซ้อมด้วยบรรยากาศสุดคลาสสิก มันสวยงามแบบอังกฤษ ล้อมรอบด้วยแฟนบอลที่อยู่ติดกับสนาม คุณสามารถรับรู้ได้ถึงพลังจากพวกเขา และเป็นเกมที่พบกับเจนัวซึ่งเป็นทีมที่ผมเล่นให้กับโรม่าเป็นนัดสุดท้าย เห็นชะตาเลยใช่ไหม

เป็นระยะเวลาที่กิลารดิโนส่งข้อความ WhatsApp มาหาผมบ่อยๆ ว่า “แล้วไง” เขาเชื้อสายจากเบียลลา ดังนั้นเขาก็ไม่ค่อยพูดมาก แม้ข้อความ

ขณะฝึกซ้อม ผมไม่พบว่ามันยากนัก ร่างกายตอบสนองได้ดีเกินปกติ แม้หลังจากเลิกเล่นมาเจ็ดปี ผมต้องเริ่มต้นจากศูนย์อีกครั้ง แต่ก็คิดว่าน่าจะร้ายแรงกว่านี้ ผมอาศัยพึ่งตัวเองได้ ผมพยายามอย่างมืออาชีพ

ฉันไม่อาจทรยศต่อโรม่า

เพื่อนถามว่า “แกทำอะไรอยู่” บางวันผมถามตัวเองเช่นนั้น บางทีผมก็เห็นอนาคต แต่บางครั้งก็ทำเฉยๆ และสนุกกับช่วงเวลาที่มีอยู่ ความคิดฝังหัวบอกว่าได้ แต่หัวใจบอกว่าไม่ จากนั้นความคิดก็หันหลังให้ ฉันถามตัวเองเสมอว่าเป็นไปได้ไหมที่จะเล่นให้กับทีมที่ไม่ใช่โรม่า

ลึกๆ แล้วคำตอบที่ถูกต้องชัดเจน ผมพยายามไม่รับฟัง มันยังคงอยู่ ผมอายุ 48 ปี แต่หลายคนเห็นพ้องว่าอายุไม่ใช่อุปสรรค ความฟิตยังไม่เสื่อม โรมาคือจุดหมาย ไม่ใช่ปัญหา และมันจะไม่ใช่ ความทรยศด้านกีฬาก็มิใช่อายุ ไม่ว่าอายุคุณจะ 18 หรือ 48

จูบแรกกับโนเอมี เหมือนจุดโทษกับออสเตรเลีย

“นี่คือเบอร์ของฉัน” “แล้วนี่ก็ของฉัน” เธอเป็นสาวผมบลอนด์ สวยงาม ทุกคนสังเกต ใบหน้าหวาน ฉลาด และน่าค้นหา การได้ทำความรู้จักเธอทีละนิดเพียงแค่การคุยกันนั้นวิเศษมาก

จูบแรกมาถึงหลังจากนั้นนานมาก ใกล้จตุรัสพีอาซซา เดล โปโปโล ในรถ เหมือนวัยรุ่นสองคนในแสงครึ่งมืด ผมรู้สึกกลัวนิดๆ อารมณ์ล้นหลาม ผมเคยจูบคนมาก่อน แต่ครั้งนี้สำคัญมาก ผมไม่คิดว่าตัวเองจะผิดพลาดเหมือนจุดโทษกับออสเตรเลียในเวิลด์ คัพ 2006 ช่วงเวลาสำคัญของอนาคต เป็นบทเพลงแห่งความสุข

จากนั้นความสงสัยในวัยรุ่นก็แทรกซึม ควรจูบเธอหรือรอให้เธอจูบก่อน? ปิดตาหรือเปิดตา? ถ้าเธอไม่ชอบล่ะ? ใช้ลิ้นหรือไม่? ถ้ามีคนเห็นเราจะเป็นยังไง? ดูเหมือนว่าเราแลกจูบที่ถูกต้องในเวลาที่เหมาะสม โดยมีโรมะเป็นฉากหลัง ทั้งในเราและข้างหน้าเรา

การเสียชีวิตของบิดา

สวัสดีหรอ? ปลายสาย คำถามนั้นนานดูราวกับนิรันดร์ มีเพียงลมหายใจที่อ่อนแรงตามมาด้วยความเงียบ

พ่อเสียชีวิต หมอที่ Spallanzani ในกรุงโรมบอกกับผม เขาพยายามสื่อสารอย่างใจเย็นและอ่อนโยน เขาไม่ทำผิดพลาด เขาติดต่ออัปเดตประมาณ 19.30–20.00 ทุกเย็น

ไม่รู้ทำไม ข่าวร้ายมักเหมือนเสียงปืนปล่อยล่วงหน้า และรอถึงเจ็ดชั่วโมง “น่าเสียดาย ฟร่า เมื่อผู้ป่วยถูกใส่ท่อช่วยหายใจ มันหมายถึงการกลับมาไม่ได้ง่ายๆ”

พ่อ Enzo ผู้เป็นตำนานนายอำเภอจากไปอย่างที่เขาเคยมีชีวิต จงเงียบพูดน้อยๆ นอกเสียจากสายตา เขาใช้ช่วงสุดท้ายกับเครื่องช่วยหายใจ ก่อนที่ Covid-19 จะพรากลมหายใจสุดท้ายของเขาไปจากมนุษย์

ข่าวล่าสุด