สไตล์มิดฟิลด์แบบสแควร์ของรอนัลด์ โคมัน อาจกลายเป็นกับดักใหญ่ก่อนฟุตบอลโลก

สไตล์มิดฟิลด์แบบสแควร์ของรอนัลด์ โคมัน

สไตล์การเล่นของรอนัลด์ โคมันยังคงไม่เปลี่ยนแปลงมานาน โดยเฉพาะเมื่อสร้างเกมขึ้นสูงในสนาม ปีกขวาตัดเข้าในเพื่อเปิดพื้นที่ให้เดนเซล ดัมฟรีส์สร้างความอันตรายในเกมรุก นอกจากนี้เขายังสามารถสร้างความอันตรายต่อประตูคู่แข่งเมื่อครอสจากฝั่งตรงข้ามเข้ามา เขาประสบความสำเร็จหลายครั้งและทำประตูด้วยการโหม่ง จุดมุ่งหมายของแนวทางนี้ชัดเจน เพื่อให้เดนเซล ดัมฟรีส์ได้ใช้งานจุดแข็งของตนและสร้างความได้เปรียบเชิงจำนวนในแดนกลาง

ในเชิงปฏิบัติ โคมันมักวางมิดฟิลด์เป็นปีกขวาในกระดาน เช่น ทูน คูเมเนร์ส ในช่วงพักเบรกทีมชาติที่พบกับนอร์เวย์ ในอดีตดอนเยล มาเลน และ ชาบี ซิมอนส์ ก็เคยทำบทบาทนี้ ปีกขวามือกลายเป็นหมายเลขสิบคนที่สอง ทำให้เกิดรูปสี่เหลี่ยมในแดนกลาง ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่จำง่ายที่สุดในการสร้างเกมในทั้งช่วงที่โคมันคุมทีมครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง

จุดที่เป็นปัญหาที่แท้จริงอยู่ตรงไหน

แต่ปัญหาหลักดูเหมือนอยู่ที่ความคาดเดาได้ของแนวทางการเล่นของเขา คู่แข่งหลายทีมในเวลานี้คุ้นเคยและปรับตัวตาม โดยมักเลือกใช้งานระบบแนวรับห้าคน ซึ่งทำให้การจับคู่ในแดนกลางง่ายขึ้น บางทีมอย่างโปแลนด์ในตัวอย่างด้านล่างก็ยกสเต็ปไปถึงการตั้งรับเต็มที่ โคมันยังไม่พบคำตอบต่อสถานการณ์นี้ โดยเฉพาะกับคู่แข่งที่ดีกว่า

การใช้ระบบแนวรับห้าคนทำให้เส้นทางผ่านไปยังดัมฟรีส์บ่อยครั้งยังเปิดอยู่ แต่เมื่อเขาต้องเผชิญสถานการณ์หนึ่งต่อหนึ่งในพื้นที่แคบ มันไม่ใช่จุดแข็งของนักเตะของทีมคู่แข่งในช่วงนี้ ในกรณีนี้คำถามคือควรปรับตำแหน่งปีกด้านนอกและให้ฟูลแบ็คอยู่ด้านใน เช่นบทบาทที่จูเรียน ทิมเบอร์ อาจเติมเต็มได้

เส้นทางผ่านไปยังดัมฟรีส์ยังเปิดได้บ้าง แต่เมื่อเข้าสู่สถานการณ์หนึ่งต่อหนึ่งในพื้นที่แคบคุณสมบัติตรงนี้ไม่ใช่จุดแข็งของกองหลังอินเตอร์ มิลาน และในสถานการณ์ดังกล่าวคำถามคือจะดีกว่าหรือไม่หากวางปีกฝั่งนอกและให้ฟูลแบ็คอยู่ด้านใน เช่นบทบาทที่จูเรียน ทิมเบอร์ สามารถเติมเต็มได้

บทสรุป

ทีมชาติเนเธอร์แลนด์มักถูกวิพากษ์วิจารณ์เรื่องความสม่ำเสมอและโครงสร้างที่ชัดเจน อย่างไรก็ดี โคมันยังคงวางรากฐานด้วยรูปแบบสแควร์ในแดนกลาง แม้ว่าจะเห็นประโยชน์กับบางคู่แข่ง เช่นนอร์เวย์ที่เล่น 4-4-2 แต่ Oranje กลับดูจะเผชิญความท้าทายมากขึ้นเมื่อเจอกับคู่แข่งที่กล้าเน้นการประกบตัวหรือระบบแนวรับห้าคน ซึ่งเรียกร้องความคิดสร้างสรรค์และพลวัตมากขึ้น ซึ่งบางครั้งยังขาดหายไป

แนวทางการเล่นของโคมันสำหรับฤดูร้อนหน้ากำลังสร้างภาพรวมอยู่ชัดเจน แต่ยังต้องปรับแต่งและพิจารณาสถานการณ์ต่างๆ รวมถึงการใช้งานระบบอื่นๆ เช่น ระบบแนวรับห้าคน โอรันจ์ได้ฝึกซ้อมระบบนี้กับอีควาดอร์ในครึ่งหลังบ้าง แต่ทัวร์นาเมนต์ใหญ่จะมีพลวัตเป็นเอกลักษณ์ และการปรับเปลี่ยนเล็กๆ น้อยๆ อาจตัดสินแมทช์ได้

สถิติล่าสุดชี้ว่าในการคุมทีมรอบสอง โคมันยังไม่สามารถสร้างความประทับใจให้กับทีมใน 25 อันดับแรกได้มากนัก และคุณจะต้องเอาชนะทีมเหล่านั้นหากต้องการสร้างผลกระทบในการแข่งขันที่สหรัฐอเมริกา เม็กซิโก และแคนาดา ยังคงมีงานที่ต้องทำเพื่อความสำเร็จในช่วงซัมเมอร์นี้