ข่าว คอลัมน์
หน้าแรก / ข่าวฟุตบอล / อาร์เซน่อลพลิกชนะเชลซีในลอนดอนดาร์บี้ ด้วยแท็คติกอันชาญฉลาดของอาร์เตตา ฮาเวิร์ทซ์ โอเดการ์ด ทซอลิส และลีวิส-สเคลลี่

อาร์เซน่อลพลิกชนะเชลซีในลอนดอนดาร์บี้ ด้วยแท็คติกอันชาญฉลาดของอาร์เตตา ฮาเวิร์ทซ์ โอเดการ์ด ทซอลิส และลีวิส-สเคลลี่

แชร์ไป Facebook
แชร์ไป X

อาร์เซน่อลพลิกสถานการณ์ลอนดอนดาร์บี้ หลังถูกขึ้นนำจากเชลซี ด้วยแท็คติกยืดหยุ่นและการเลือกผู้เล่นที่เปลี่ยนเกมรุก-รับ

ความกล้าของอาร์เตตาในการเลือกฮาเวิร์ตซ์เป็นศูนย์หน้า

หนึ่งในการตัดสินใจที่โดดเด่นที่สุดของอาร์เตตาคือการเลือกไค ฮาเวิร์ตซ์เป็นศูนย์หน้าตัวเป้า การตัดสินใจนี้มีนัยสำคัญหลายด้าน ฮาเวิร์ตซ์ไม่ใช่ศูนย์หน้าดั้งเดิมที่พึ่งพาการยืนระหว่างแนวรับคู่กลาง แต่เขาสามารถเคลื่อนไหวออกจากกรอบเขตโทษ รับบอลในช่องว่าง ดวลลูกกลางอากาศ และกลับเข้ามาในกรอบเมื่อจังหวะเหมาะ

นั่นคือสิ่งที่อาร์เซน่อลต้องการกับเชลซี ทีมที่ตั้งรับแน่น การสร้างโอกาสจากตรงกรอบเป็นเรื่องยาก ฮาเวิร์ตซ์จึงช่วยดึงแนวรับออกไป พร้อมกับการมีศูนย์หน้าอยู่ในกรอบ

ฮาเวิร์ตซ์ทำได้ทั้งสองอย่าง ประตูตีเสมอเกิดจากการเคลื่อนไหวของเขา รับบอลใกล้เส้นกรอบ ปรับตำแหน่งไปยังพื้นที่ว่างด้านขวา แล้วจบการจบด้วยลูกยิงที่เฉียบคม

แต่คุณค่าที่แท้จริงของเขาแสดงในประตูที่สอง เขาไม่ไล่บอลเอง แต่ปล่อยบอลไปให้มาร์ติน โอเดการ์ดที่อยู่ในพื้นที่ว่างด้านหลังเขา ใช้ช่องว่างนั้นยิงนำ

ตัวเลขยืนยันผลงานของเขา ฮาเวิร์ตซ์มี 3 Shots, 2 นัดเข้ากรอบ, สัมผัสในกรอบเขตโทษของเชลซี 10 ครั้งมากที่สุดในเกม สร้าง 3 โอกาส ชนะดวลอากาศ 4 ครั้ง และถูกฟาวล์ 2 ครั้ง ผลงานทั้งหมดสะท้อนบทบาทเป็นศูนย์หน้าที่หันไปช่วยดันเกมรุกและกดดันแนวรับเชลซี

โอเดการ์ดถูกปลดปล่อย: ไมลส์ ลีวิส-สเคลลี่มอบกุญแจแดนกลาง

การตัดสินใจสำคัญในการกำหนดแนวเกมคือการวางไมลส์ ลีวิส-สเคลลี่คู่กับเดคลัน ไรซ์ เพื่อปลดปล่อยโอเดการ์ดให้เคลื่อนไหวมากขึ้น มุมมองนี้ไม่ใช่เพียงการสลับตำแหน่ง แต่เป็นการปรับบทบาทให้สมดุล

โอเดการ์ดถูกวางให้อยู่ในตำแหน่งที่ลึกขึ้นเพื่อช่วยสร้างเกมจากหลัง รับบอลใต้การกดดัน และถอยลงเมื่อเสียบอล ในขณะที่มีผู้เล่นคอยเติมพื้นที่ข้างๆ เพื่อครอบคลุมพื้นที่ร่วมกับไรซ์ ทำให้โอเดการ์ดสามารถอยู่ในพื้นที่ที่ทำอันตรายต่อคู่ต่อสู้มากขึ้น

ผลรวมสถิติสะท้อนความสำเร็จของแผนนี้: 65 การสัมผัส, ผ่านสำเร็จ 48 จาก 54, 16 ผ่านที่ทำลายแนวรับ, 6 ผ่านกรอบเขตโทษ, 4 โอกาสสร้าง, รวมถึงสองโอกาสชัดเจน และ 3 ดวลชนะ

โอเดการ์ดไม่ใช่แค่ผู้ทำประตู เขาเป็นผู้ควบคุมจังหวะเกม และประตูที่สองมาพร้อมกับการเคลื่อนไหวร่วมของทีมที่มีรอยประทับของอาร์เตตา กรอบการเล่นหมุนเวียน หลอกแนวรับเชลซี และใช้พื้นที่ที่เปิดออกมาเป็นส่วนสำคัญ

ทำไมอาร์เซน่อลไม่ล่มหลังประตูของโรเจอร์ส

การขึ้นนำของเชลซีอาจทำให้เกมเปลี่ยนไปในทางที่อาร์เซน่อลไม่ถนัด แต่อาร์เตตาไม่ยอมพาเกมไปสู่กับดักที่เร่งความเร็วโดยขาดคุณภาพ

อาร์เซน่อลยังคงเล่นจากหลังอย่างเป็นระบบ ไม่ใช่ทีมที่ยิงบอลเข้าไปในกรอบโดยไร้ทิศทาง พวกเขายังคงหมุนบอลและรอจังหวะเปิดช่องว่างในแนวรับของเชลซี

สิ่งนี้มีความสำคัญ โดยทีมที่ลงไปก่อนในครึ่งแรกเมื่อเจอกับคู่แข่งที่แข็งแกร่งมักเสียรูปแบบ แต่อาร์เซน่อลรักษาระยะห่างระหว่างแนว และเพิ่มความดัน พร้อมใช้งานทางริมเส้นและพื้นที่ว่าง

ช่วงท้ายเกม เชลซีมีจุดสำคัญที่หวังทำประตูตีเสมอ แต่การเซฟประตูสำคัญของ Raya และการป้องกันของอาร์เซน่อลทำให้สถานการณ์ไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก นี่เป็นอีกด้านหนึ่งของความเป็นแชมป์ที่ต้องมีความสามารถในการควบคุมสถานการณ์เมื่อสถานการณ์เปลี่ยนไป

ทซอลิส: ดีลริมเส้นที่เปลี่ยนมิติเกมรุก

การเลือกคริสโตส ทซอลิสเหนือเอเบเรชี อีเซ่ และนิคอลัส มาเดูเอเคดูเป็นประเด็นก่อนเกม แต่เมื่อเกมเริ่ม ความเปลี่ยนแปลงนั้นชัดเจน

ทซอลิสไม่ยืนเป็นปีกแบบเฉยๆ เขาเคลื่อนไหวตลอด เพื่อเข้าร่วมสร้างเกมและเบี่ยงตัวเข้าไปในพื้นที่ด้านใน

การเคลื่อนไหวแบบนี้เปิดมุม Passing Triangle กับโอเดการ์ดและฮาเวิร์ตซ์ บังคับให้แนวรับเชลซีตัดสินใจยากว่าใครจะออกมาป้องกันและใครจะถอย

สถิติยืนยันความสำคัญของเขา: ลงเล่น 90 นาที สัมผัส 54 ครั้ง ผ่านสำเร็จ 37 จาก 43 ชนะดวล 6 ครั้ง ฟื้นบอล 5 ครั้ง และสร้าง 4 โอกาส รวมถึงหนึ่งโอกาสชัดเจน และสองผ่านยาวที่สำเร็จ มีส่วนในการทำประตูที่สองโดยตรง

เชลซีไม่ได้แพ้เพราะฟอร์มไม่ดี

หากลดความหมายของนัดนี้ลงเพียงว่าอาร์เซน่อลฟื้นคืนชีพ อาจมองข้ามความอันตรายของเชลซี เชลซีมีโอกาสทำประตูเพิ่มเติมก่อนที่อาร์เซน่อลจะกลับมายึดเกมได้

โรเจอร์สมีโอกาสทำประตูเพิ่ม ขณะเดียว Pedro Neto ยิงชนเสา ช่วงเวลาสำคัญถ้าประตูนั้นเกิดขึ้นเกมอาจต่างออกไป

ปัญหาของเชลซีไม่ใช่การสร้างโอกาส แต่คือการแปลงช่วงเวลาความได้เปรียบให้กลายเป็นผลต่างที่ชัดเจน ในขณะที่อาร์เซน่อลมีระบบสร้างสรรค์โอกาสที่ต่อเนื่อง เชลซีพึ่งพาโอกาสปัจเจกคมกว่า แต่ไม่สามารถหาพื้นที่เปิดแบบเดียวกันได้

บุคลิกของแชมป์: ความต่างที่แท้จริง

การชนะของอาร์เซน่อลไม่ใช่เพียงการกลับมาที่เรียกว่า ‘คัมแบ็ก’ หากเป็นงานแท็คติกลากโยงหลายส่วน อาร์เตตาเลือกใช้ฮาเวิร์ตซ์เป็นศูนย์หน้า มอบอิสระให้โอเดการ์ด ปรับบทบาทให้ไมลส์ ลีวิส-สเคลลี่ เติมเต็มแดนกลาง และเลือกทซอลิสลงริมเส้น พร้อมพึ่งพา คอนซา ในแนวรับ

แต่ละการเลือกส่งเสริมการเลือกถัดไป โอเดการ์ดไม่สามารถ roaming ได้หากไม่มีสมดุลแดนกลาง ฮาเวิร์ตซ์ก็ตอบสนองด้วยการเคลื่อนไหวที่แหลม เมื่อโอเดการ์ดยังคงถูกรอในกรอบ ทซอลิสเปิดมุมให้การผ่านบอลขยายพื้นที่ Chelsea ต้องรับมือหลายทาง

สกอร์ 2-1 ของอาร์เซน่อลบอกเรื่องราวที่ใหญ่กว่า พวกเขาเสียประตูตั้งแต่ต้น แต่ไม่ทรุด พวกเขาตามและขึ้นนำในช่วงต่อมา เกมนี้ไม่ใช่แมตช์ที่วางแผนได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ความยืดหยุ่นในระบบ บทบาท และการรับมือกับสถานการณ์คือกุญแจ

การเดิมพันของอาร์เตตาถูกต้อง ฮาเวิร์ตซ์พิสูจน์ว่าเขาสามารถนำเกมรุก โอเดการ์ดใช้งานพื้นที่ที่แผนกำหนด ทซอลิสยืนยันว่าไม่ใช่การเสี่ยง ลีวิส-สเคลลี่ช่วยสมดุลแดนกลาง และ Raya ปกป้องนำในช่วงที่ลำบาก เชลซียังมีศักยภาพปิดบัญชีทีมใหญ่ได้ แต่พลาดจุดสำคัญในการกดเป้าหมายเมื่อสถานการณ์เรียกร้อง

ข่าวล่าสุด