ข่าว คอลัมน์
หน้าแรก / ข่าวฟุตบอล / เอ็นโซ มาเรสกา คุมแนวทาง ขณะที่ ไมเคิล คาร์ริค ปล่อยอิสระ: สองแนวคิดที่กำหนดแมนเชสเตอร์ ดาร์บี้

เอ็นโซ มาเรสกา คุมแนวทาง ขณะที่ ไมเคิล คาร์ริค ปล่อยอิสระ: สองแนวคิดที่กำหนดแมนเชสเตอร์ ดาร์บี้

แชร์ไป Facebook
แชร์ไป X

ศึกยุทธศาสตร์นอกสนาม: ความมีระเบียบปะทะกับความวุ่นวาย ตีความสองแนวคิดที่ขับเคลื่อนแมนเชสเตอร์ ดาร์บี้

ควบคุมกับอิสระ: สองแนวคิดบนสนามเดียว

เอ็นโซ มาเรสกาอยู่ในสายความคิดที่ได้รับอิทธิพลจากอดีตกุนซือเปป กวาร์ดิโอลาอย่างชัดเจน จึงไม่แปลกที่การครอบครองบอลและการลดความสุ่มสี่สุ่มห้จะเป็นเสาหลักของแนวทางของเขา

มิดฟิลด์ชาวอิตาลีมักเปรียบฟุตบอลกับหมากรุก โดยแต่ละชิ้นเคลื่อนไหวตามตำแหน่งและความสัมพันธ์กับส่วนอื่น นั่นคือที่มาของการเน้นการเล่นในตำแหน่ง (positional play) กับการมอบบทบาทและตำแหน่งที่ชัดเจนให้ผู้เล่นตลอดช่วงเกม

การลดพื้นที่ความไม่แน่นอนเป็นแกนกลางของแนวคิดของมาเรสกา ยิ่งผู้เล่นทราบตำแหน่งและการเคลื่อนไหวที่คาดหวังของเพื่อนร่วมทีมมากเท่าไร การตัดสินใจก็จะเร็วขึ้น และระบบก็จะมีเสถียรมมากขึ้น

แนวทางของ คาร์ริค ไม่ได้ขาดหลักการด้านตำแหน่ง แต่ไม่ให้ความสำคัญเท่ากับปรัชญาของมาเรสกา ชาวอังกฤษชอบให้ผู้เล่นบางคนมีอิสระในการอ่านเกมมากกว่าการผูกติดกับตำแหน่งและการเคลื่อนไหวล่วงหน้า

ดูตัวอย่างวิธีที่เขาจัดการมิดฟิลด์ดาวรุ่ง โคบี ไมานู คาร์ริคระมัดระวังไม่ให้เขาถูกถ่วงด้วยคำสั่งมากเกินไป พร้อมมอบคำแนะนำเรื่องตำแหน่งอย่างง่ายๆ และไว้ใจให้เขาตัดสินใจด้วยตัวเอง

ตรงนี้คือความแตกต่างพื้นฐาน มาเรสกาต้องการให้ผู้เล่นรู้ว่าเขาควรอยู่ที่ไหนก่อนที่บอลจะมาถึง ขณะที่คาร์ริคต้องการให้ผู้เล่นอ่านสถานการณ์แล้วตัดสินใจว่าจะขยับไปทางไหน

คาร์ริคสร้างระบบของยูไนเต็ดอย่างไร?

ความยืดหยุ่นของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดไม่หมายถึงความวุ่นวาย ทีมเล่นภายใต้ชุดกฎที่ชัดเจน กฎเหล่านั้นสร้างกรอบให้กับความอิสระในการเล่น

แนวรับสองคนยังคงรักษาตำแหน่งของตนในระหว่างการ buildup โดยมิดฟิลด์ตัวรับที่ลึกที่สุดมีบทบาทช่วยบอลจากแนวหลัง ทั้งการเคลื่อนไหวคู่กับมิดฟิลด์ของตัวเองหรือถอยลงไปเป็นแนวรับสามคนชั่วคราวร่วมกับเซ็นเตอร์แบ็คทั้งสอง

ถ้าเขาถอยลงไปเป็น back three มิดฟิลด์อีกคนจะอยู่ที่ใจกลางสนาม เพื่อเสนอตัวเลือกเพิ่มเติมในการเล่นผ่านตรงกลาง

ฟูลแบ็คเริ่มจากตำแหน่งริมสนามในช่วง buildup ก่อนผลักขึ้นไปด้านหน้า โดยจังหวะขึ้นอยู่กับวิงเกอร์ที่อยู่หน้า บางครั้งหนึ่งคนจะอาศัยเส้น touchline เพื่อยืดสนาม ในขณะที่อีกคนถอยลงไปสู่พื้นที่ลึก

ด้านบน เบอร์ 10 และกองหน้าบางครั้งจะถอยลงมาร่วมเป็นคู่รุกที่ไหลลื่น สลับตำแหน่งกันเพื่อสร้างปัญหาให้แนวรับฝ่ายตรงข้าม

ทั้งหมดนี้ไม่ใช่การกระทำโดยบังเอิญ ทุกการเคลื่อนไหวมีจุดประสงค์เชิงแท็คติค การที่มิดฟิลด์รับถอยลงไปเพื่อสร้าง back three ทำให้ยูไนเต็ดสามารถเอาชนะการบีบด้วยสองหน้าเป้า และมีวิธีสกัดการบีบไม่ต้องโยนบอลยาว

เมื่อเผชิญกับทีมที่บีบแนวรับในรูปแบบแคบ แบ็คทั้งสองกลายเป็นอาวุธสำคัญในการขยายพื้นที่ ผู้เล่นริมเส้นบังคับให้คู่แข่งตัดสินใจระหว่างอยู่แนวกลางหรือติดตามแบ็ค

นี่คือความขัดแย้งที่ชัดเจน คาร์ริคต้องหาวิธีให้ผู้เล่นมีอิสระโดยไม่ให้ทีมกลายเป็นกลุ่มผู้เล่นที่เคลื่อนไหวโดยไม่มีการเชื่อมโยง นั่นคือเหตุผลที่ยูไนเต็ดดูเหมือนพึ่งหลักการร่วมที่ทุกคนเข้าใจ

คาร์ริคเปิดอิสระให้ผู้เล่น ขณะที่ มาเรสกา กำหนดกรอบ

ปรัชญาของคาร์ริคชัดเจนมากขึ้นเมื่อมีผู้เล่นที่สามารถสร้างผลต่างจากตำแหน่งมากกว่าหนึ่งตำแหน่ง หากบรูน ฟานานเดส หรือ คุนยา ตัดสินใจว่าแนวทางที่ดีที่สุดคือการล่องไปหาปีกและเข้าใกล้บอลมากขึ้น พวกเขาจะมีอิสระทำเช่นนั้น

แนวรับคู่ต่อสู้เผชิญกับทางเลือกจริง หากปล่อยให้ผู้เล่น roam และแมนยูจะมีจำนวนใกล้บอลมากขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงการบีบ ขณะที่ติดตามผู้เล่นจะเปิดพื้นที่ให้ผู้เล่นคนอื่นได้ใช้งาน

แมนยูกลายเป็นทีมที่อ่านเกมยาก การตัดสินใจสุดท้ายไม่ใช่เรื่องแน่นอน มันขึ้นอยู่กับการตีความสถานการณ์ของผู้เล่นตามรายงานของ BBC Sport

มาเรสกาเห็นอิสระในมุมมองที่ต่างออกไป ในคำพูดก่อนหน้านี้ เขาบอกว่าอิสระไม่หมายถึงผู้เล่นไปทุกที่ เพราะนั่นจะกลายเป็นความวุ่นวาย แต่หมายถึงการให้ผู้เล่นทำในตำแหน่งที่รับบอลแล้วเห็นว่าอะไรที่เหมาะสม

ลำดับก่อนความเป็นระเบียบกับอิสระภายใต้กรอบ ไม่ใช่ความวุ่นวาย

ผู้เล่นแมนเชสเตอร์ ซิตี้ครองพื้นที่เฉพาะในระหว่างการครองบอล ตามรูปแบบทีม ไม่ว่าจะเป็นการ buildup ในรูปแบบ 3-2-5 หรือ 3-1-3-3

อาจดูเป็นเรื่องเดาง่ายสำหรับคู่แข่ง แต่ไม่ใช่ว่ามันหยุดยาก ผู้เล่นรู้ว่าเพื่อนร่วมทีมอยู่ตรงไหน รู้พื้นที่ที่จะต้องเคลื่อนไหว และรู้ถึงทางเลือกที่เปิดขึ้นหลังจากก้าวถัดไป

รายละเอียดเล็กๆ เหล่านี้ช่วยเชื่อมระบบเข้ากัน ไม่ให้ผู้เล่นต้องคิดค้นวิธีใหม่ทุกครั้ง

หลังแมตช์กับโควเวรี่ ซิตี้ มาเรสกาอ้างถึงเวลาฝึกซ้อมของอิลลิมาน ดิยายที่มีอยู่น้อย ซึ่งบางครั้งทำให้เขาเดินทางไปในทิศทางผิดหรือตำแหน่งผิดพลาด

เหตุการณ์นี้แสดงให้เห็นว่ารายละเอียดมีผลต่อระบบที่วางตำแหน่งอยู่ แต่ข้อดีคือความเร็วในการประสานงาน แม้คู่แข่งจะรู้ล่วงหน้า

ใครได้เปรียบ?

ไม่มีสูตรฟุตบอลที่สมบูรณ์แบบ จึงไม่อาจกล่าวได้ว่ารูปแบบของมาเรสกาใช่ทางถูกหรือของคาร์ริคผิด

แนวทางที่เคร่งครัดมอบความมั่นคงและความเร็วในการปฏิบัติ แต่การยึดตำแหน่งมากเกินไปอาจจำกัดพื้นที่สร้างสรรค์

ความยืดหยุ่นเปิดพื้นที่ให้ผู้เล่นสร้างสรรค์มากขึ้น แต่ต้องการความสามัคคี ความไว้วางใจ และความเข้าใจสูง ซึ่งไม่สามารถสร้างขึ้นได้ในพริบตา

บรูโน ฟานานเดสอาจเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดของประโยชน์จากอิสระนี้ ฟานานเดสพัฒนาผลงานหลังการมาถึงของคาร์ริค และได้รับการคัดเลือกเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลพรีเมียร์ลีก

แมนเชสเตอร์ ซิตี้ เผชิญกับคำถามในการปลดล็อกพรสวรรค์ของไรอัน เชอร์กี โดยกวาร์ดิโอลาอยากให้เขาอยู่บริเวณระหว่างบรรทัดใกล้เออร์ลิง ฮาแลนด์มากกว่าถอยลึกเพื่อรับบอล

มาเรสกาใช้แนวคิดเดียวกัน เขาอธิบายว่ามีแผนสำหรับทุกแมตช์ และเชอร์กีอาจถอยลงมาช่วยควบคุมจังหวะ แต่เมื่อบอลถึงครึ่งสนามอีกฝ่าย เขาต้องอยู่ในตำแหน่งที่สร้างอันตราย

ดังนั้น แมนเชสเตอร์ ดาร์บี้จึงเป็นการปะทะกันของสองสำนักคิด ผู้ที่เชื่อว่าระบบมอบอิสระจริงกับผู้เล่น กับผู้ที่เห็นว่าความสามารถในการตัดสินใจต้องมีพื้นที่เพื่อให้ทีมอ่านเกมยากขึ้น

คำตอบจะเปิดเผยบนสนาม ไม่ใช่ในห้องประชุมหรือตารางบอร์ด แต่เมื่อรายละเอียดเล็กๆ เริ่มสร้างความต่าง

ข่าวล่าสุด